9 zasad, dzięki którym Twoje dziecko polubi naukę języka obcego

dzieci grające w domino

Nauka języka obcego bardzo silnie stymuluje rozwój inteligencji dziecka i ułatwia mu przyswajanie wiedzy także z innych dziedzin. Dlatego warto zadbać, by miało codziennie kontakt z językiem obcym również w domu, a nie tylko podczas zajęć języka angielskiego w przedszkolu czy szkole. Nauka języka obcego przyniesie najlepsze efekty, gdy będzie przebiegać w sposób bezstresowy – mały uczeń sam zacznie dążyć do poszerzania swojej wiedzy. Jak zatem wspierać dziecko w nauce języka, tak aby była dla niego przyjemnością? Należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach:

  1. zakres słownictwa powinien odpowiadać ogólnemu poziomowi wiedzy i zainteresowaniom dziecka (w wieku 3–7 lat dziecko powinno poznawać słownictwo związane z najbliższym otoczeniem, czyli z takich grup tematycznych, jak: zwierzęta, rośliny, dom, rodzina, szkoła, podwórko);
  2. dziecko dość szybko się dekoncentruje – nauka nie może zatem trwać zbyt długo; optymalny czas nauki dla dzieci w wieku 3–4 lat to ok. 15–20 minut, w wieku 5 lat – ok. 25–30 minut, zaś w wieku 6–7 lat to około 30 minut;
  3. dzieci najłatwiej przyswajają wiedzę w ruchu – dlatego bardzo ważne jest wprowadzenie do zabaw elementów ruchowych;
  4. należy także w miarę możliwości urozmaicać naukę, przeplatając ją np. śpiewaniem piosenek, recytowaniem wierszyków czy rysowaniem;
  5. nic bardziej nie motywuje dzieci do nauki niż zabawa, dlatego warto wykorzystać gry językowe (np. domino, memorki, Piotruś, kwartet), by pokazać dziecku, jak wielką frajdę może sprawiać poznawanie angielskich słówek;
  6. dzieci nie wolno zmuszać do mówienia – zawsze potrzebują one jakiegoś czasu na oswojenie się z językiem, zrozumienie pierwszych słów i komunikatów, a dopiero po jakimś czasie zaczynają same mówić (może to trwać nawet kilka tygodni);
  7. nie należy zadawać dziecku wprawiających je w zakłopotanie pytań, w rodzaju: czego się nauczyłeś na lekcji?, powiesz coś po angielsku? itp.;
  8. bardzo ważna jest motywacja dziecka do nauki i wynagradzanie go za poprawnie wykonane zadania – oczywiście wystarczą tutaj pochwały i uśmiech;
  9. nie można krytykować dziecka lub zbyt uporczywie go poprawiać, gdyż w ten sposób zniechęca się dziecko do dzielenia się swoimi umiejętnościami.

Podstawową zasadą jest jednak zawsze pozytywne nastawienie. Nauka powinna cieszyć zarówno dziecko, jak i rodziców, nigdy natomiast nudzić lub, co gorsza, denerwować. Dlatego zawsze należy przystępować do pracy z dzieckiem, gdy jest ono wypoczęte, a kończyć pracę, gdy tylko pojawią się oznaki znużenia – tak u dziecka, jak i u rodziców.