9 zasad, dzięki którym Twoje dziecko polubi naukę języka obcego

dzieci grające w domino

Nauka języka obcego bardzo silnie stymuluje rozwój inteligencji dziecka i ułatwia mu przyswajanie wiedzy także z innych dziedzin. Dlatego warto zadbać, by miało codziennie kontakt z językiem obcym również w domu, a nie tylko podczas zajęć języka angielskiego w przedszkolu czy szkole. Nauka języka obcego przyniesie najlepsze efekty, gdy będzie przebiegać w sposób bezstresowy – mały uczeń sam zacznie dążyć do poszerzania swojej wiedzy. Jak zatem wspierać dziecko w nauce języka, tak aby była dla niego przyjemnością? Należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach:

  1. Zakres słownictwa powinien odpowiadać ogólnemu poziomowi wiedzy i zainteresowaniom dziecka (w wieku 3–7 lat dziecko powinno poznawać słownictwo związane z najbliższym otoczeniem, czyli z takich grup tematycznych, jak: zwierzęta, rośliny, dom, rodzina, szkoła, podwórko).
  2. Dziecko dość szybko się dekoncentruje – nauka nie może zatem trwać zbyt długo; optymalny czas nauki dla dzieci w wieku 3–4 lat to ok. 15–20 minut, w wieku 5 lat – ok. 25–30 minut, zaś w wieku 6–7 lat to około 30 minut.
  3. Dzieci najłatwiej przyswajają wiedzę w ruchu – dlatego bardzo ważne jest wprowadzenie do zabaw elementów ruchowych.
  4. Należy także w miarę możliwości urozmaicać naukę, przeplatając ją np. śpiewaniem piosenek, recytowaniem wierszyków czy rysowaniem.
  5. Nic bardziej nie motywuje dzieci do nauki niż zabawa, dlatego warto wykorzystać gry językowe (np. domino, memorki, Piotruś, kwartet), by pokazać dziecku, jak wielką frajdę może sprawiać poznawanie angielskich słówek.
  6. Dzieci nie wolno zmuszać do mówienia – zawsze potrzebują one jakiegoś czasu na oswojenie się z językiem, zrozumienie pierwszych słów i komunikatów. Dopiero po jakimś czasie zaczynają same mówić (może to trwać nawet kilka tygodni).
  7. Nie należy zadawać dziecku wprawiających je w zakłopotanie pytań, w rodzaju: czego się nauczyłeś na lekcji?, powiesz coś po angielsku? itp.
  8. Bardzo ważna jest motywacja dziecka do nauki i wynagradzanie go za poprawnie wykonane zadania – oczywiście wystarczą tutaj pochwały i uśmiech.
  9. Nie można krytykować dziecka lub zbyt uporczywie go poprawiać, gdyż w ten sposób zniechęca się dziecko do dzielenia się swoimi umiejętnościami.

Podstawową zasadą jest jednak zawsze pozytywne nastawienie. Nauka powinna cieszyć zarówno dziecko, jak i rodziców, nigdy natomiast nudzić lub, co gorsza, denerwować. Dlatego zawsze należy przystępować do pracy z dzieckiem, gdy jest ono wypoczęte, a kończyć pracę, gdy tylko pojawią się oznaki znużenia – tak u dziecka, jak i u rodziców.