Niemieckie przypadki: jak je oswoić? (TABELA + QUIZ)

owczarek niemiecki

Niemieckie przypadki to – tuż po rodzajnikach – chyba największa zmora moich uczniów. Moment, w którym przerabiają podczas lekcji niemieckiego w szkole przypadki i muszą decydować: Dativ czy Akkusativ, okazuje się często przełomowy… To właśnie wtedy stwierdzają, że „niemiecki jest za trudny” i tracą motywację do dalszej nauki.

Dla mnie głównym winowajcą takiego stanu rzeczy jest nic innego jak brak czasu. Bo niemieckie przypadki da się „oswoić“. Ale nie ma co oczekiwać, że zacznie się ich bezbłędnie używać już po pierwszej lekcji. Samo zrozumienie zasad nie wystarczy. Bez ćwiczeń się nie obejdzie!

Dlatego przygotowałam dla Was pierwszą porcję wiedzy o niemieckich przypadkach. Na końcu wpisu znajdziecie też quiz, który pozwoli przećwiczyć użycie odpowiedniego rodzajnika w Dativie i Akkusativie. Przyjemnej nauki 🙂

Niemieckie przypadki: to musisz wiedzieć (ściągnij pdf)

Niemieckie przypadki – to musisz wiedzieć

1. W języku niemieckim istnieją cztery przypadki:

Nominativ (mianownik): wer? was? (kto?, co?)

Genitiv (dopełniacz): wessen? (czyj?)

Dativ (celownik): wem? (komu?, czemu?)

Akkusativ (biernik): wen? (kogo?, co?)

2. Rodzajniki odmieniają się przez przypadki w następujący sposób:

Singular Plural
Nominativ der die das die
Genitiv des der des der
Dativ dem der dem den
Akkusativ den die das die

 

3. Przyimki, które zawsze łączą się z Dativem:

aus, bei, seit, nach, mit, von, zu

Przyimki, które zawsze łączą się z Akkusativem:

für, gegen, ohne, um, durch

Przyimki, które łączą się z Dativem lub Akkusativem:

in, an, auf, über, unter, vor, hinter, neben, zwischen

4. Dativ czy Akkusativ?

Dativ łączy się z czasownikami określającymi spoczynek (wo? = gdzie?), np.: liegen (leżeć), stehen (stać), sein (być).

Akkusativ stosujemy z czasownikami określającymi ruch (wohin? = dokąd?), np.: legen (kłaść), stellen (stawiać), gehen (iść).

Przykłady:

Wo hängt das Bild? Das Bild hängt an der Wand. (Dativ)

Wohin hängst du das Bild? Ich hänge das Bild an die Wand. (Akkusativ)

Więcej przykładów znajdziecie na naszych fiszkach. Do ćwiczenia niemieckich przypadków szczególnie polecam FISZKI – język niemiecki – Rekcja czasownika.

Niemieckie przypadki na fiszkach (rekcja czasownika)

Uzupełnij luki i sprawdź swój wynik!

Niemieckie przypadki: Dativ czy Akkusativ?

1) Wohin gehst du?

Ich gehe in Küche.
2) Wo bist du?

Ich bin in Schule.
3) Wo liegt das Buch?

Das Buch liegt unter Tisch.
4) Wohin legst du das Buch?

Ich lege das Buch zwischen Hefte.
5) Wohin stellst du die Vase?

Ich stelle die Vase auf Tisch.
6) Wohin stellt er sein Auto?

Er stellt sein Auto hinter Haus.
7) Wo steht dein Auto?

Mein Auto steht in Garage.
8) Ich habe das Foto zwischen Büchern gefunden.
9) Wohin gehst du am Abend?

Am Abdend gehe ich __ Kino.
10) Wo bist du?

Ich bin __ Kino.
11) Ich lege mich schon __ Bett.
12) Ich bin schon __ Bett.

Uczysz się języka niemieckiego? Chcesz zacząć? Sprawdź promocyjne zestawy FISZEK do nauki niemieckiego w naszym sklepie

ZOBACZ WSZYSTKIE ZESTAWY FISZEK DO NAUKI NIEMIECKIEGO W NASZYM SKLEPIE

NAUKA NIEMIECKIEGO ONLINE – ZOBACZ CAŁĄ KATEGORIĘ

  • Bożena Neudek Marta Neudek-Ponichtera coś dla was 🙂

  • Marta Łubkowska coś dla Ciebie? 😀

  • Edyta

    Mam pytanie dotyczące testu:
    Ich lege mich schon __ Bett.
    Prawidłowa odpowiedź: ins (= in das)

    Ich bin schon __ Bett.
    Prawidłowa odpowiedź: im (= in dem)

    Dlaczego dwie różne odpowiedzi? Nie powinien być w obu przypadkach Dativ?
    „Dativ łączy się z czasownikami określającymi spoczynek (wo? = gdzie?), np.: liegen (leżeć), stehen (stać), sein (być).”

    • W pierwszym zdaniu musimy użyć Akkusativu, dlatego że czasownik „sich legen” (kłaść się) określa ruch (to nie jest czasownik „liegen”,
      który w 1. os. liczby pojedynczej brzmiałby „ich liege”, a nie – „ich lege
      mich”). Podsumowując: „Ich liege im Bett.“ (Leżę w łóżku.), ale „Ich lege mich ins Bett.“ (Kładę się do łóżka.) Mamy tu po prostu do czynienia z dwoma różnymi czasownikami
      („liegen” i „sich legen”), które znaczą co innego i przez to łączą się z różnymi
      przypadkami. To samo dotyczy np. czasownika „sitzen” = siedzieć (+Dativ) i „sich
      setzen” = siadać (+Akkusativ). Mam nadzieję, że teraz wszystko jasne 🙂 Pozdrawiam! Martyna